My garden my paradise

Dit keer een ander onderwerp. Tuinieren

Wat zal ik daar eens over schrijven. Hoe hard ik in de afgelopen jaren heb gewerkt. De strijd die ik heb geleverd met zevenblad en hop. De plannen die ik heb met mijn tuinen en wat er al of niet van terecht komt.

Tuinieren is voor mij inspanning en ontspanning. Vaak een gevecht met de tijd. Maar het is ook steeds weer een beleving van seizoenen. Het ondergaan van diverse weersomstandigheden en je daar aan aanpassen. Je dicht bij de natuur voelen. Steeds nieuwe bloemen en planten ontdekken. Keuzes maken. In hoeverre plan je iets of geef je het toeval een kans. Hoe ver ga je met het aanbrengen van structuur. Wil je je laten verrassen. Kies je planten die vlinders lokken. Houd je rekening met vogels en hoever ga je? Vlier en lijsterbessen, ja. En wat als ze al je kersen opeten? Aan de peren eten. De frambozen pikken. Ik kan genieten van de egel, de eekhoorn en zelfs van een pad. Een enkel spitsmuisje kan nog aardig zijn, maar hier begint de discriminatie al een rol te spelen.

Ik kan gaan schrijven over mijn voorkeur voor een bepaald type tuin, die past bij de stijl van de woning en de omgeving. Welke tuinen inspireren mij. De engelse landschapstuinen, de charme van de cottagegarden, de kleurenpracht van de Gertrudjekyllgarden, de buxushaagjes met patronen uit de formelere franse tuinen. Of toch heel praktisch een boerentuin met groente en fruit gelardeerd met boerenjasmijn, hortensias en dahlia's

Dezer dagen is het misschien beter om met een boekje in de schaduw te zitten en te genieten van de rust en stilte. Of wordt die misschien verstoord door het geluid van voetbalfanaten en hun getoeter.

Een oud studiegenoot van mij zei onlangs: "Jij moet niet in de tuin werken jij moet de tuin tekenen of schilderen"

Hoe deed Monet dat? Koken, schilderen, tuinieren?

Kijk voor de tuin van Monet in Giverney op http//:www.fondationmonet.fr